Dag 23 van Anglure naar Savières.

Hallo allemaal, 
Mevrouw Finot uit Anglure is 81 jaar en ze vindt het geweldig om pelgrims te ontvangen. Zeker nu haar man in het ziekenhuis ligt. Dan heeft ze wat  afleiding.  Ze rijdt elke middag naar haar man  in het ziekenhuis  een kilometer of vijftien hier vandaan. Daarna heeft ze weer tijd voor haar gasten.
Ze kookt ook voor ons, lekkere dikke soep en een eenpansgerecht van aardappelen met champignons en spekjes en ei. Daarbij een lekkere salade, een kaasplankje, yoghurt en fruit en uiteraard stokbrood erbij. Een karaf wijn gaat er ook tegen aan. Alles bij elkaar kunnen we weer lekker slapen! 
Norbert mag in de prinsessenkamer slapen.
Een bijzondere, kwieke vrouw van ongeveer anderhalve meter groot. Als je ze ziet staan, denk je, ik blaas je zo om. Ogen royaal opgemaakt, nagels gelakt. Haar stopwoordjes zijn: mon dieu en oh la la. Zijn dus nu ook onze stopwoorden.
Als de telefoon gaat onder het eten spring ze op en zegt, ah, c' est mon marie! En inderdaad , ze praat met hem en voor ze ophangt kust ze hem nog. Oui. zegt ze dan, c' est mon amour!!!!! , terwijl ze glimlacht van oor tot oor. Lief he? 
Voor negen uur zijn we al op pad en lopen een hele tijd langs een beek. Om twaalf uur zijn we al in  Mery sur Seine, waar we een langere lunchpauze maken. Op het marktplein liggen een paar pallets, waar we prima op kunnen zitten en genieten van het verse, net gekocht brood. Op het plein staat een slagers-kraam, waar we wat vlees halen voor op het brood.
We vervolgen dan ons pad langs het kanaal van de Haute Seine dat verschillende  riviertjes, de Beauregard en de Melda kruist. Deze gaan onder het kanaal door. Het is gegraven (dat mag je gerust letterlijk opvatten)  tussen 1806 en 1846. Het verbindt  Marcilly-sur-Seine met Troye. Sinds 2003 wordt het niet meer gebruikt voor de scheepvaart. We lopen daar een kilometer of vijftien langs en komen tien tot vijftien fietsers tegen, drie wandelaars, een visser, twee reigers en een zwaan.
In de verte liggen een paar heuvels, die we gelukkig niet op hoeven. Het is zo vlak, dat het water bijna niet stroomt.
Het is heerlijk wandelen en gewoon genieten van alle geluiden van de natuur. Af en toe hoor je een vliegtuig in de lucht. De toeristen moeten tenslotte ook in Spanje komen.
Aan de natuur kun je  ook merken, dat het warmer wordt. De hagedissen laten zich zien en de bladeren van de waterlelies komen ook naar het wateroppervlak.
Er liggen  verschillende dorpjes langs dit kanaal, maar die liggen allemaal een kilometer of meer van de route af. Aangezien het toch meestal "levenloze" dorpjes zijn, negeren we die.
Tegen vier uur komen we op ons slaapadres aan. De eerste indruk is beduidend minder dan gisteren. We krijgen koffie die in de magnetron wordt opgewarmd. De smaak valt wel mee en we krijgen er ook een koekje bij.
Wel is mevrouw zo aardig om voor ons twee adressen te boeken. Een in Troye, ik denk dat het weer een soorten jeugdherberg is. Voor overmorgen heeft ze weer een particulier adres geregeld.
We zitten nu lekker in de zon, te wachten tot half acht, etenstijd. Wat eten die Fransen laat. We zijn er nog steeds niet aan gewend.
Vandaag 26 kilometer gelopen  + 527 = 553 kilometer totaal.

Groetjes, Wim en Tilly