Zwitserland dag 6 12 juli 2025

Hallo allemaal, 

het bevalt ons steeds beter. Piet hoorde bij de terugreis dat een groot gedeelte van de groep al veel gezien had in Chur. En dat staat officieel op het programma voor morgen. Nou zei hij, dan maken we gewoon een ander programma. We maken een wandeling door een “schlucht” in de buurt. Fantastisch toch!
In dit hotel is de kamer prima, wel kleiner, maar dat vinden we geen probleem. Het belangrijkste is dat het bed goed is ( gaan we straks uitproberen) en alles is schoon.  Het avondeten is kwalitatief stukken beter dan in het vorige hotel. maar goed dat we eerst het mindere hebben gehad, anders zou het toch heel erg zijn tegenvallen!        
Maar ik heb goed geslapen vannacht. Vanmorgen schijnt de zon weer. Niet op ons bed, want er is een berg voor de zon! Maar ja, je kunt niet alles hebben 
Wat betreft het gezelschap, prima hoor, maar ik merk wel dat we ons in sommige personen vergist hebben. De eerste kennismaking is goed en daarna krijg je nauwelijks een reactie op jouw woorden . Andere mensen waarvan je denkt , dat is mijn bloedgroep niet, blijken het heel gezellige gesprekspartners te zijn!  
Na het super goede ontbijt worden we om 10 uur bij de bus verwacht. Daar worden we even bijgepraat door de chauffeur. Hij heeft nog wat bedacht voor ‘s middags voor het geval dat we niet wisten wat we moeten doen.    
133 tunnels passeren we in die 10 dagen. De moderne tunnels zijn wit gecoat. Dat schijnt veiliger te zijn. Bij de renovatie van oudere tunnels wordt dit later ook  toegepast. Als we bij de Rofflaschlucht aankomen, krijgen we duidelijk aanwijzingen van Piet. Als we foto’s willen maken: stil blijven staan!  Geen twee dingen tegelijk doen Maar er zijn flinke leuningen, dus er is geen gevaar. Maar er zijn best wat gammele mensen bij met stokken enz. De rollators konden uiteraard niet mee. Maar men heeft elkaar geholpen en de “Bergdokter” is niet nodig geweest. Het was er zeer indrukwekkend en wat voel je je dan nietig! Wim en ik gingen met onze gedachten weer naar de onze “bergreizen” van de vorige eeuw….      
We lunchen daar op zijn Zwitsers: een heerlijke “wurstsalade”. Dan verder naar de kabelbaan, terwijl we niet uitgekeken raken op de mooie vergezichten. Bij de kabelbaan regelt Piet de groepskorting. Op twee personen na wil iedereen mee.
 Helemaal boven is er een “Alpenkraütererlebnispfad”. Op de hellingen vele koeien en geiten. Je kon met je eigen mountainbike naar beneden of met een speciale driewieler die je kon huren.. we zijn toch maar gewoon met de lift gegaan. Leek ons iets veiliger!  Twee ouders met twee kinderen gingen op zo’n driewieler de berg af. Beide met een kind op de schoot. Vlak voor ze vertrokken liet de man nog een drone met een camera opstijgen. Die was zo geprogrammeerd dat deze de man op éen meter volgde om de hele afdaling te filmen. De moderne techniek staat voor niets. 
Tussen de twee liften en beneden in het dal was er een groot kinderfeest. Er waren vele mogelijkheden voor spelletjes enz. Beneden kon je paardrijden, er stond een brandweerwagen je kon je met een vlot over het water trekken en er was een heel grote zandbak. Voor de volwassenen waren er zitzakken en natuurlijk was er een bar. Ieder kon aan zijn trekken komen.    
Tegen vijven kwamen we weer bij het hotel aan, waar we om zeven uur werden we verwacht voor het diner.  Kortom, weer een geweldige dag.

groetjes en tot morgen!

Wim en Tilly