Rondje Limburg, dag 13 van Afferden naarMook

Hallo allemaal,

de B en B  in Venlo viel eigenlijk toch wel tegen. Je moest alles zelf doen!  Zo gauw als ik thuis ben, sta ik “aan”.  Was in de machine, koken ( de boontjes had ik in de de bus al schoongemaakt). 

Op de Hogeweg zijn we uitgestapt en dan zijn we in vijf minuten thuis. Binnen een half uur zaten we aan tafel en draaide de wasmachine. Het vakantiegevoel is dan even weg. Maar het was een noodoplossing.
In de bus zat een dame die haar hele werkdag besprak en daarna haar scheidingsproblemen. Dat wil je toch niet weten!

Intussen kregen we het aanbod van Wil, mijn bridgevriendin, of ze ons een taxi kon aanbieden om vandaag in Afferden te komen. Heel lief van haar!

Om half negen staat ze voor de deur. En om kwart over negen worden we in Afferden “gelost”, met de wheelie. Wim vond het prettiger om met de wheelie te lopen dan met de rugzak. Binnen vijf minuten zitten we weer in het goede ritme. Na een poosje, het is nog geen 10 uur, zien we een stuk of zes auto’s in het bos staan. De wandelaars zullen hier toch niet zo vroeg op pad gaan?  Maar het blijkt dat er een politiehondentraining is.

in de bossen (met prachtige mossen) zijn al ruiters onderweg geweest. De paarden hebben hun sporen achtergelaten.            In Heijen mochten de fietsers niet door ivm wegwerkzaamheden. We hebben gegokt dat het goed zou gaan. En dat lukte inderdaad, al liep het soms zwaar door het mulle zand. We lopen dan onder de autoweg door via een tunneltje, dat prachtig bewerkt was met graffiti. ook dit is kunst.

Gennep is onze volgend plaats die we aandoen. Als we het dorp binnenlopen worden we min of meer toegejuicht door de “zwakbegaafden” die hier wonen.  Er zijn verschillende centra voor deze mensen.Driewielerfietsen zien we  hierdoor regelmatig. Wat een uitkomst voor hen!!                                                     Ook zien we banken met “kunstwerken” van hen er op.     Leuk idee!                          We vinden dan een goede pauzeplek bij de bakker. Het smaakt prima en over calorieën praten we volgende week weer. Als we de bekende winkelketens getrotseerd hebben, is het historische deel van Gennep een verademing! Over de dijk lopende zien we rechts weer een mooi natuurgebied met de Niers en andere vennetjes. Het wordt dan ook drukker met “Pieterpadders” en fietsers. Het is duidelijk weekend wat de “  Pieterpadders” betreft.  Er lopen er wel twintig op dit stukje. De ene rugzak nog zwaarder dan de andere! We maken dan natuurlijk een praatje en prijzen onze wheelie aan. Het land is hier vlak maar “wonderschoon”. De koeien zoeken verkoeling in het water.  Bij het Milsbekertheetuimtje, verlaten we het Pieterpad en lopen weer vele stukken alleen op de wereld.  Maar niet voor lang. Dan komen er twee heren die ons in Gennep ook al hebben zien lopen met het karretje. Ze vroegen zich af of dat lekker liep. Daar hebben we ze goede voorlichting over gegeven. Ze wilden tzt ook naar Santiago lopen. 
Even later horen we zingen:  een potje met vet. Een oude topper uit onze kinderjaren.Een gezin met twee kleine kinderen is ook aan de wandel….

Bij het volgende bankje hebben de twee Roermondenaren pauze. Weer een praatje gemaakt. Zij gaan tot het jachtslot Mookerheide in Mook . En dan naar huis.Vutje Vur vutje overwinnen we de kilometers lange dijk tussen de Niers en de Maas. 
De boeren zijn hard aan het werk om het gras binnen te krijgen want de lucht wordt steeds donkerder, terwijl er geen nattigheid gemeld is.  Twee ooievaars amuseren zich in de wei. Ze willen gelukkig niet met ons mee. Stel je voor….

De klok slaat drie uur als we Mook binnenlopen. Meteen aan de rechterkant een leuke locatie om het vocht aan te vullen! En bootjes kijken op de Niers.

We hebben nog twee kilometer te gaan voor we bij ons logeeradres komen. Rosalyn verwelkomt ons hartelijk  in haar eengezinswoning als we daar om kwart over vier aankomen. Anton, de Belgische fietser uit Hasselt is er al.  Rosalyn had dat aan Wim al verteld. Het klikt prima en we drinken  gezellig thee. Daarna de kamer kijken en douchen. En dan is je accu weer opgeladen. Als we Anton roepen om te douchen (hij heeft de zolderkamer via de vlizotrap) blijkt hij te slapen!
We gaan nog even in de tuin zitten. Roos is met een legpuzzel bezig, maar ze kan hem goed laten liggen. Maar soms wordt het toch nog een uur of drie ‘s nachts. Ook fietst en wandelt ze graag. Ze heeft nu een lichtgewicht tentje aangeschaft, zodat ze niets meer hoeft te reserveren als ze naar Italië gaat met de fiets. Dan  gaat Roos koken. We kunnen dadelijk lekker buiten eten.

Tot zover het reisverslag van vandaag.

groetjes , Wim en Tilly 

PS. Wim heeft vanmiddag per ongeluk al iets verstuurd.