Zwitserland dag 4 10 juli 2025

Hallo allemaal,

Vanavond lekker gegeten. Er stonden ook flessen water op tafel. Of ze het gisteren vergeten zijn?….
Na het eten vertelde Piet weer wat er donderdag op het programma staat. Hij heeft het ook opgeschreven en hangt dit briefje op, zodat we er eventueel een foto van kunnen maken.  
We hoeven pas om kwart over negen bij de bus te zijn. (vandaag was het half negen) . daar wordt Wim blij van! Een half uur langer in bed blijven liggen!
Even over het gezelschap. Heel gezellige mensen allemaal. Gelukkig is ook iedereen altijd weer op tijd bij de bus op de afgesproken  plaats. Als je de verhalen hoort hierover hoe vaak ze moeten wachten.  En steeds dezelfde treuzelaars…..
We zijn intussen aan het gezelschap gewend en het voelt heel prettig. Gisteren was een aantal mensen naar een museum geweest waar schilderijen zouden hangen van Rembrandt  en van Gogh. Een man of acht en de terugweg was 20 minuten lopen. Hebben we maar niet gedaan en achteraf maar goed ook. Er hingen van elk precies 2 schilderijen!    
Gistermorgen was ik mijn handtas kwijt toen ik na het ontbijt naar de bus ging. Snel terug naar de kamer maar niets te vinden. Toen ik bij de bus kwam, lag hij daar al voor het raam op het dashboard. Had iemand van het personeel de tas al afgegeven! Daarom mijn tas maar niet meegenomen naar het ontbijt!
In de bus is een wisselsysteem van plaatsen.  De volgende dag mag je twee plaatsen naar voren schuiven. Dan kom je om de beurt om  vooraan te zitten en je krijgt steeds nieuwe buren naast je. Is goed voor de contacten! Vandaag beginnen we met een bezoek aan Montreux na eerst een bezoek gebracht te hebben aan een kasteel in Aigle.  
We rijden door een dal, dat steeds breder wordt. We zien dan fruitbomen en graanvelden als begroeiing en komen dan bij het meer van Genève. Het kasteel heet Chillon, voor de kenners.  De ronde torens zijn versierd met ingemetselde Zwitserse vlaggen. Op de achtergrond natuurlijk het meer van Genève. De weg er langs is druk. En in de hoogte loopt de snelweg. Kun je nagaan als dit verkeer ook nog beneden er bij moest komen!    
We krijgen eerst nog een rondje Montreux, terwijl Piet ons van alles vertelt over o.a. het Jazzfestival dat deze week bezig is. Daarom is het er extreem druk. Piet laat ons uit op de hoofdstraat, dicht  bij de Boulevard, waar we om 14.00 uur worden opgehaald.    
In de stad kun je aan de auto’s wel zien, dat er hier veel mensen met geld zijn. De sleutel van de Ferrari wordt afgegeven aan het personeel van het hotel. Zij zorgen dan dat de auto ergens geparkeerd wordt.  We hebben de sleutel van onze auto maar niet meegegeven.
Aan de boulevard is het gezellig druk. Muzikanten proberen de toeristen te amuseren. Ook de mussen zijn er om de etensresten te verorberen. Ze eten je zo uit de hand.     
Het uitzicht is prachtig, de canna’s en de palmen, het lijkt de Middellandse Zee wel. Aan de Franse kant zie je de bergen met sneeuw.  Hoe groot kan het contrast zijn! We zijn ook in het casino geweest. Daar was een mooie tentoonstelling van Freddy Mercury. Er waren weinig gokkers binnen. Wij hebben geen fiches gekocht, dus niets gewonnen en niets verloren!  
Bij Mc Donalds nemen we nog een kop koffie en genieten van alle mooie en minder mooie mensen die voorbijkomen. Gratis amusement!    
De bus haalt ons weer op en brengt ons veilig naar het station, waar om kwart voor drie de Golden Pass Classic express op ons  wacht naar Gstaad.  Dirk, een van onze medepassagiers krijgt de supervisie in de trein, terwijl Piet en Rina met de bus naar Gstaad rijden om ons daar op te vangen.
Het schijnt dat prinses Margriet en Pieter van Vollenhove met hun gezin daar  altijd op vakantie gingen.
De rit er heen was echt als van ouds tijdens onze bergwandelingen.
Mooie houten huizen met uiteraard de bekende bloembakken. De ruige rotsen en watervallen in de verte. Het lijk alsof ze het landschap hebben nagebouwd van onze modeltreinlandschappen. Of zou het omgedraaid zijn?    
Piet en Rina staan weer in Gstaad ons op te wachten.
Piet vertelt hoe de boeren hier werken. Ze slaan veel gras op, in het voorjaar, dat op de zolders wordt opgeslagen.  Ze blazen het gras naar zolder.De boeren hebben maar een stuk of dertig koeien. Waar ze dan kaas en ijs en melkproducten verkopen. De regering geeft hen subsidies om het toerisme in stand te houden. Verder verhuren ze huisjes en de vrouw haakt of breit nog wat in de winter. Zo hebben ze toch nog een goed inkomen.    
Piet brengt ons via een prachtige route weer naar ons hotel.   Vele  haarspeldbochten waar andere auto’s mogen wachten om ons door te laten. Zo smal is de weg!  Tussendoor nog een extra stop waar een brug is tussen twee toppen van 300 meter op 3000 meter hoogte.  Ik was er graag overheen gelopen, maar nu even niet!    
Je krijgt het idee dat de Ferrari’s, Porsches Maseratis  goedkoper zijn dan bij ons! Zoveel zien we er hier. Om kwart voor zes staan we voor een stoplicht, omdat er aan de weg werd gewerkt. dan slaat de motor opeens af. Maar gelukkig start hij weer nadat we twee keer rood licht hadden gehad.  En smal dat het er daar was bij die werkzaamheden!  We zaten achter de chauffeur en knepen af en toe onze billen dicht! Knap staaltje stuurmanschap!  
   Hij stopt ook regelmatig bij speciale inhammen om de personenauto’s voorbij te laten gaan. Respect voor de chauffeur!!!
Als we dan dalen rijden we tussen de wijngaarden. Hadden we nog niet gezien. Maar het  is bekend dat er in Zwitserland ook wijn wordt geproduceerd. Als we weer op de autoweg vertelt Piet al vast het programma voor morgen. Half zeven ontbijten!  Zeven uur vertrekken. Vanavond al vast koffers inladen voor zover mogelijk. Vandaag veel gezien en genoten. Best wel vermoeiend, maar zeker de moeite waard!

Groetjes en tot morgen!

Wim en Tilly