Rondje Limburg, dag 10 van Grathem naar Baarlo

Hallo allemaal

het klinkt saai, maar je moet toch ergens mee beginnen. Nelly kon wel een kopie van mij zijn en Bert van Wim. Nelly was bezig om lasagne te maken toen we binnenkwamen, ze had pruimen schoon gemaakt, koffie gezet en ga zo maar door. Bert zat er bij als de rust zelve en deed precies de opdrachten die Nelly zei. Intussen voerde hij een gezellig gesprek met ons. We vertelden hem dat we de route langs Uffelerbeek zo mooi vinden. Bleek dat hij het reusachtige insectenhotel had gemaakt. Nelly maakte intussen vijf minuten tijd om met ons een kop koffie te drinken en mee keek naar de route voor morgen. Nelly en Bert deden veel wandelen en fietsen en waren goed bekend in de streek. Maar Nelly had nu veel last van de rug. Gelukkig had ze haar conditie weer opgebouwd tot 8 kilometer wandelen. Na het douchen (ze hadden een zeer speciale wasbak. Er ging een strook ledlichten branden als je in de buurt kwam) lekker gegeten. Courgettesoep, lasagne en een toetje met rode bessen. Bert schepte de soep op. Deed me denken aan de moeder van Wim. De soeppan moest leeg zijn als iedereen soep had gehad. Terugtrekken kon echt niet. De lasagne mochten we zelf scheppen. Maar alles bij elkaar, heerlijk  en gezellig. Intussen vernamen we dat er om half acht bridge-bezoek kwam. Daarvoor moest Nelly zich ook nog omkleden.Voor die tijd moest alles netjes zijn, maar de buurvrouw verwachtte haar nog en de bienestich moest ook nog afgemaakt worden. Hoezo duizendpoot?  Toen het bezoek kwam, moest nog eerst de nieuwe auto van Bert bekeken worden. Daar moest Wim natuurlijk bij zijn.                    We waren intussen met de krant buiten onder het afdak gaan zitten. Moesten wel eerst een beetje plek maken op de tafel want daar had Bert geklust. Tegen half negen kwam Nelly met het dienblad naar buiten met voor ons beiden koffie met bienestich. Daarna begon het bridgen en werd het stil.

Gisteravond wilde Wim nog even naar het logeeradres van morgen bellen. 
’S middags had hij geen contact gekregen en als er 30 kilometer op het programma staat, wil je toc zekerheid hebben. Zo ging het gesprek; goedenavond, met Wim Spaubek. Ik wil even controleren of we morgenavond bij u  verwacht worden. (Meneer) zal even mijn vrouw vragen, die zit op het toilet. Bleek hij Nelly en Bert aan de telefoon te hebben. De mensen waar we nu in huis waren. Ze werden gestoord bij het bridgen!! Wim had het laatste nummer ingetoetst, terwijl hij vanmiddag mijn telefoon gebruikt had!!!!  Ik kan je vertellen dat we in een deuk hebben gelegen van het lachen!.

In de krant , die we even vluchtig op de telefoon lezen, stond vandaag de rouwadvertentie van de man die vrijdag in Epen overleden is. Dit gebeuren gaat toch de hele reis met je mee….

Bij het ontbijt krijg je de mooiste verhalen, terwijl je eigenlijk weg wil. Ook vandaag weer, ze hadden het ouderlijk huis van haar gekocht. Verbouwd en de laatste verbouwing alles levensloopbestendig gemaakt. De bovenverdieping was dan voor vrienden op de fiets. Ze waren beiden met pensioen, hij had een goede baan gehad bij DSM en zij in de zorg. We konden nog wel uren doorpraten, maar dan komen we niet te voet in Baarlo. Op het laatste moment stopt Nelly ons nog gauw wat pruimen en een paar komkommertjes toe voor onderweg. Na een kwartier wordt het pad  steeds moeilijker. Veel modder en af toe had je het idee dat je bijna een zwemdiploma nodig had. De modder zat bijna tot aan de knieën. De wilde zwijnen zij hier ook vannacht flink bezig geweest. Een kikker springt voor mijn voeten weg. Hij zoekt een gunstige positie voor en foto.We besluiten dan om toch maar iets beter begaanbare paden te nemen, anders zijn we niet voor donker in Baarlo!                   Als we het AZC in Baexem zijn gepasseerd,mogen we de Rijksweg oversteken naar het volgende bos. De Haelens Beek en de Baexemse beek hebben we aan onze zijde gehad. We horen alleen de geluiden van onze voeten, de vogels en  het ruisen van de bomen. Tegen twaalven arriveren we bij de “Busjop” in Heijthuisen in het Leudal, een bekende eetgelegenheid, waar we twee weken geleden bij de fietsvierdaagse ook waren.

Wat me in de natuur opvalt, is dat er heel weinig paddenstoelen zijn ten opzichte van andere jaren. Ook zijn de giftige gele bloem weer terug. Die hebben we in België amper gezien. Nu weer hele velden vol.  

Bij de Busjop wordt een kleine bruiloft gevierd. Er zitten een man/vrouw of tien aan een  grote tafel. Netjes gekleed met corsage’s op. Als het hoofdgerecht wordt geserveerd met zingend personeel, loopt een serveerster voorop met zo’n vuurpijlgebeuren. Als ze bijna bij de tafel is, stoot ze zich ergens aan en schiet naar voren. Jammer  vuurpijl! Gelukkig geen ernstige dingen gebeurd.

We vervolgen onze route en weer merken we op, dat je na 100 meter bijna niemand meer ziet! Plotseling staan we midden op de bloeiende hei. Veel bramenstruiken, waarvan de bramen langzaam zwart beginnen te worden. Wel zijn ze nog erg klein.

Als we in Neer aankomen komt er een dame naar ons toe, die zei: het is toch Wim met zijn vrouw. Het bleek Anita van het Franciscuskoor te zijn. Ze was hier bij haar vriend Loek die aan de andere kant van de Napoleonsbaan woonde. We vroegen haar waar je In de buurt koffie kon krijgen. Als jullie willen, zet ik die wel voor jullie. Zo gezegd, zo gedaan. Het werd een heel gezellig uurtje, maar helaas  moesten we echt vertrekken want we hadden nog 12 kilometer te gaan. We besloten om rechtstreeks naar Baarlo te lopen Maar dan meer langs de Maas. En ook al was het niet de geplande route, het was toch mooi. 
In Kessel kwamen we langs de “tentenfabriek” Neptunus. Wat een groot complex!

Om 18.00 uur arriveerden we best moe allebei bij Monique en Ton Nijssen. Ze hebben een oud schoolgebouw, dat later nog politiebureau is geweest, helemaal naar eigen idee verbouwd. We krijgen de bovenverdieping  ter beschikking. Oh, wat mooi! Menigeen zou daar heel blij mee zijn met zo’n badkamer. Ook de slaapkamer is zeer smaakvol ingericht. Als we nog interesse hebben, kunnen we in een zithoekje nog even tv kijken . Maar daar  zal niet veel van komen denk ik.nu eerst naar de wok, want we hebben flinke honger!